2010-02-09 17:59:52
Шөнө дунд, хүн амьтны хөл тасран, нам гүмд эзэмдүүлэгч шүлэг нойрны цагаар. Байшингийн гаднах харуулын цамхагт суух эр хүртэл ганц муу ширээгээ дэрлэн хурхирч байхад. Албан газрын өрөөнүүд хуралдаж байлаа.
"Нолийн өрөө" цааш унших »
"Нолийн өрөө" цааш унших »


Баян хүн хотын захын сармайж халтартсан хуучин муу байшингийн хажуугаар өнгөрч явжээ. Хашааны наахантай барилга барихаар асгасан бололтой овоолсон элсэн дээр нус нулимсандаа нүүр нь
Зөн билэгч болчихийнсон гэж ойрд аягүү их боддог боллоо. Уг нь тэр хүсэл бол ерөөсөө л хархан бага наснаас сэтгэлийн мухарт нуугдах маягтай байсаар ирсэн л дээ.
Шөнийн хоёр цаг өнгөрчээ. Нам гүмд автсан орчлонд өөрөөс нь өөр сэрүүн амьтан нэг ч үгүй мэт, цор ганцаарханаа шөнийн харанхуй, ганцаардал хоёртой тэмцэлдэн тамираа барах шиг.
Зуны оройн намуун сайхныг гүйцэх юусан байдаг билээ? Оройн нарны алтан шаргал туяанд орчлонгийн зөөлөн сайхан бүхнийг мэдрүүлэгч найртай зуны үзэсгэлэн төгс бүрдэж,
Анх танилцсанаасаа эхлээд байнга болзон уулздаг байсан газраа би түүнийг хүлээн сууна. Одод тэнгэрт чив чимээгүй ойрхоноос ойр тодхон гялалзана. Үдшийн сэрүүн агаар
Орон дээрээ хайртай бамбагар цагаан баавгайн дүрстэй чихмэл тоглоомыг тэврээд, нүдээ эргэлдүүлэн байж баахан юм бодлоо би.
Шинэ жилээр бэлэг авахыг хүсдэггүй хүүхэд байдаг гэж үү? Бүгд л гэнэхэн сэтгэлдээ амтат нойрондоо умбах хойгуур нь цал буурал сахалтай, сайхан сэтгэлт өвлийн өвгөн ирж,
Хүн бүхэн шинэ оны босгон дээр хуучин оноо үдэж, өнгөрсөн онд хийсэн бүтээсэн, хийх гэж байгаад амжаагүй, хийе ч гэж бодоогүй мөртлөө хийж орхисон, хийнэ гэсэн мөртлөө залхуураад хаясан гэх мэт бүхнээ үнэлэн цэгнэж, ирэх оныг найрсаг боломжоор дүүрэн, цоо шинэхэн хуудас гэж найдан хүлээдэг билээ.
