Шөнө дунд, хүн амьтны хөл тасран, нам гүмд эзэмдүүлэгч шүлэг нойрны цагаар. Байшингийн гаднах харуулын цамхагт суух эр хүртэл ганц муу ширээгээ дэрлэн хурхирч байхад. Албан газрын өрөөнүүд хуралдаж байлаа.
"Нолийн өрөө" цааш унших »

  Баян хүн хотын захын сармайж халтартсан хуучин муу байшингийн хажуугаар өнгөрч явжээ. Хашааны наахантай барилга барихаар асгасан бололтой овоолсон элсэн дээр нус нулимсандаа нүүр нь
"Өв" цааш унших »

Гэрэл аслаа. Одоо миний үүрэг гүйцлээ гэх шиг уйлсан хүний царай шиг хөөрхийлөлтэй харагдах лаа шажигнан унтрав. Хувцсаа өмсөнгүүт хаалга тогшин хоолны цаг болсныг мэдэгдэж,
"Нууцын түлхүүр-8" цааш унших »

  Зөн билэгч болчихийнсон гэж ойрд аягүү их боддог боллоо. Уг нь тэр хүсэл бол ерөөсөө л хархан бага наснаас сэтгэлийн мухарт нуугдах маягтай байсаар ирсэн л дээ.
"Үнэхээр үнэн юм болов уу? Нээрээ байдаг юм болов уу?" цааш унших »

Ухаан алдсанаас хойш нэг цаг, эсвэл нэг хоног, бүр ганцхан хором ч өнгөрсөн байж мэднэ.
"Нууцын түлхүүр-7" цааш унших »

Ард талын машин чих дөжрөм дуут дохио хангинуулна. Хоорондоо зайгүй шахам цуварсан машинуудын урт цувааны олон өнгийн гэрлүүд утаатай хотын бүрхэг тэнгэр дор газрын од мэт анивалзан, ууртай хүн хашгиран хэрэлдэх шиг дуут дохио түмэн янзаар хангинана.
"Сэтгэлийн бөглөөс" цааш унших »

  "Хайр гэж юу юм бэ. Ёстой үлгэрт л гардаг байх" гэж нүүрэндээ будаг шунх түрхээгүй, харваас эршүүд маягийн богинохон тайрмал үстэй бүсгүй толгойгоо хаялан тас тас хөхөрлөө.
"Хайрын тухай үлгэр" цааш унших »

Блог гэгч сонихон нэг ертөнцийн хаалгаар орж ирснээс хойш хоёр жил өнгөрчээ.
"Бас бус тайлбар, хоёр жилийн тайлан" цааш унших »

Шөнийн хоёр цаг өнгөрчээ. Нам гүмд автсан орчлонд өөрөөс нь өөр сэрүүн амьтан нэг ч үгүй мэт, цор ганцаарханаа шөнийн харанхуй, ганцаардал хоёртой тэмцэлдэн тамираа барах шиг.
"Гэрэл сүүдэр" цааш унших »

  Зуны оройн намуун сайхныг гүйцэх юусан байдаг билээ? Оройн нарны алтан шаргал туяанд орчлонгийн зөөлөн сайхан бүхнийг мэдрүүлэгч найртай зуны үзэсгэлэн төгс бүрдэж,
"Намар ургасан цэцэг" цааш унших »

Мөрөөдөх дуртай  жаал охины гэрийн ханаар дүүрэн хайртай дуучных нь зураг бий.
"Мөрөөдлийн зааг" цааш унших »

Анх танилцсанаасаа эхлээд байнга болзон уулздаг байсан газраа би түүнийг хүлээн сууна. Одод тэнгэрт чив чимээгүй ойрхоноос ойр тодхон гялалзана. Үдшийн сэрүүн агаар
"Дурсамж" цааш унших »

  Орон дээрээ хайртай бамбагар цагаан баавгайн дүрстэй чихмэл тоглоомыг тэврээд, нүдээ эргэлдүүлэн байж баахан юм бодлоо би.
"Арван гуравдахь болзоо-төгсгөл" цааш унших »

Өгөршсөн ямбий муу модон хашааны мурийж сарайсан хашаан дундуур цухуйх хог новшиндоо дарагдсан жижигхэн байшингийн хаалга салхинд яйжигнан чахарч үе үе хаагдаж нээгдэнэ.
"Байшин" цааш унших »

Бүгд л завгүй. Цонхоор харахад өнгө өнгийн машин сүлжилээд л, хөлхөлдөөд л, шүргэлдээд л, мөргөлдөөд л. Жолооч нар нь маргалдаад л,
"Бүгд завгүй, бас л завгүй, харин би халуурч байж магадгүй" цааш унших »

Яг тэр мөчид цаг хугацааг түр зогсоогоод сайтар харвал, "худууд, Түвшин" гэхийг дуулаад мэл гайхсан Ханхүүгийн дээшээ өргөгдсөн хөмсөг,
"Арван гуравдахь болзоо-19" цааш унших »

Ертөнцийн нэгэн будлиант өдөр ард үлдэв. Өдөржингөө л нөгөө өрөөнд ээж аав хоёрын шивнэлдэх, инээлдэх, заримдаа чанга чанга ярих, тэр тусмаа хуримын тов тогтох, бэр гуйлгах тухай, хүргэнийхээ талаар магтан ярилцах ч дуулдана.
"Арван гуравдахь болзоо-18" цааш унших »

Араас минь ирээд аргадаасай ч гэж хүссэнгүй. Угийн шазруун бардам зан минь түүний ирэхийг хүлээх завдал өгсөнгүй, зугтаахын дайтай гүйсээр нэг мэдэхэд гэртээ ирчихсэн байв.
"Арван гуравдахь болзоо-17" цааш унших »

 Шинэ жилээр бэлэг авахыг хүсдэггүй хүүхэд байдаг гэж үү? Бүгд л гэнэхэн сэтгэлдээ амтат нойрондоо умбах хойгуур нь цал буурал сахалтай, сайхан сэтгэлт өвлийн өвгөн ирж,
"Хүслийн шинэ жил" цааш унших »

  Хүн бүхэн шинэ оны босгон дээр хуучин оноо үдэж, өнгөрсөн онд хийсэн бүтээсэн, хийх гэж байгаад амжаагүй, хийе ч гэж бодоогүй мөртлөө хийж орхисон, хийнэ гэсэн мөртлөө залхуураад хаясан гэх мэт бүхнээ үнэлэн цэгнэж, ирэх оныг найрсаг боломжоор дүүрэн, цоо шинэхэн хуудас гэж найдан хүлээдэг билээ.
"Шинэ жилийн мэнд хүргэе" цааш унших »