Өнөөдөр нэг л сайхан дэмийрмээр, элийрч балайрмаар, орилж чарлаж гүймээр, ер нь сайхан дураараа баймаар санагдаад. Бичлэг хүртэл тийм хамаагүй, магадгүй эмх цэгцгүй үг үсгийн алдаатай. Хамаагүй ээ.
"Би даллага авчихаж" цааш унших »

Гүн нойрондоо автсан дүнсгэр чимээгүй өвлийн ойд, мөчир шилмүүсэн дээр буусан цасыг, аниргүй ойн чөлөөг цонхоороо хараад жижигхэн дүнзэн байшингаа дүүгтэл халаагаад халуун цай оочлоод сууж байх юмсан.
"Би зугтаамаар байна" цааш унших »

Араб, латин ямар ч юм бүү мэд, ямартай ч огт төсөөлж гаргахгүй хэлээр бичсэн тэр номонд зурагнаас нь өөр ойлгох зүйл Номинд байсангүй. Ямар нэг илбэ дом хийж байгаа бололтой эмэгтэйн зураг, нүв нүцгэн ад ёрын муухай, нохой шиг чихтэй араа шүдтэй мөртлөө хүн төрхтэй амьтаны зураг, бас өвс ургамлын зургаас харахад илбэ шидийн тухай гэдэг нь гарцаагүй. Ганцаараа энэ ээдрээний зангилааг тайлахад хүчин мөхөстөж дэндүү ядарч байх шиг санагдсанд утсаа аваад Мөнх рүү залгалаа.
"Чшшшшшшшш чимээгүй- үргэлжлэл 9" цааш унших »

Есөн давхар цэнхэр байрны урд ургасан ганц улиасны навч салхины аясаар сэрчигнэн шүлэглэсэн зуны намуухан орой би Хулангийн байрны гадаа өгөх гэж өчнөн удаан хадгалаад сэмрэх шахсан дугтуйтай захидлаа, бас бодон бодон арай чамай мөнгө цуглуулан авсан бэлгээ халаасандаа тэмтрэн сууж байлаа. Орцны үүдэнд надаас хэд ах байрын сахалтай залуу Хулангийн дээд давхрын урт хөлтэй гоолиг цагаан бүсгүйг дотночлон тэвэрч, чихэнд нь юм шивнэж тас тас инээлгэх буюу хүний нүд хариулан булбарай хүзүү, улаахан уруулыг нь шуналтай гэгч нь үнсэж харагдана. Тэднийг харахаар атаархах ч юм шиг, ингээд Хуланг инээлгээд зогсмоор ч санагдах шиг, тэгсэн мөртлөө хажуугаар нь тэр ахын хар сахал өнөө гоолиг цагаан эгчийн хүзүүг хатгаж байгаа даа гэсэн саваагүй бодол төрөх нь миний хүүхдээрээ явсны илрэл юм уу даа.
"Модон чихэр" цааш унших »

Эмнэлгийн дадал болоогүй хамар цоргом хурц үнэр, цэнхэр ногоон, цагаан хувцастай хөмсөг зангидан ийш тийш яаралдах хүмүүс, хэн нэгний төлөө сэтгэл шаналан хүлээх гунигтай царай. Үүдээр нь ормогц сэтгэлд таагүй санагдаж Номин,  Мөнх Нанжид хоёрын араас яаралгүйхэн алхлаа. Өсгийтэй гутлын чимээ эмнэлгийн шалан дээр тодоор дуулдахад тэр чимээнээс өөрөө цочих мэт эвгүйрхэж, хөлөө аль болох зөөлөн гишгэнэ.
"Чшшшшшшшш чимээгүй- үргэлжлэл 8" цааш унших »

Шинэ он, шинэ жил. Хамгийн сайхан баяр. Хүмүүний сэтгэл хөөрөн хөвсөлзөж, ширхэглэн буух цасан ширхэгийн өнгөөр гялалзан гялтаганаж, гагцхүү сайн сайхан бүхнийг шившин хүсдэг шидэт баяр. Энэ баяраар хүсэл бүхэн биелж, гайхамшиг биелэлээ олдог.
"Шинэ жилийн хамгийн сайхан бэлэг" цааш унших »

  Сүлжилдэн хөлхөлдөх хүмүүний орчлонгоос
Сувд мэт шүүрэн авсан
"Учраагүй хайртдаа зориулав" цааш унших »

    Болзоонд явмаар. Бодлын сүүдэр арилж гуниг холдтол тас тас хөхрөн
"Болзоонд явмаар" цааш унших »

Би өөрийгөө яс шиг химлэж Бие сэтгэлээ ташуурдан залхааж
"Түр зуурын солиорол" цааш унших »

За бүтэн долоо хоногоос илүүтэй бичлэг оруулах завгүй явсан тухайгаа хүлээн уншигч, блог байн байн эргэж салхи оруулан тоосыг нь гөвөгч та олонд тайлагнаваас орчуулагч байснаасаа үйлчлэгч, туслах, зохицуулагч, зарим үед менежер болж дэвшсэн ч юм шиг буурсан ч юм шиг ухаан жолоогүй ууж идэхээ арай умарталгүй ажилласанаас болсон бөлгөө. Би бээр ямагт хувьсгалын хэргийг хувийн амьдралаас дээрд үзэж, бие сэтгэл бүхнээ нэгэн сэтгэлээр зориулдагийн учир...За энэ дөвчигнөх яахав.
"Уулзалт зохион байгуулах тухай" цааш унших »

Маргааш өглөө нар гийсэн тунгалаг өглөө Номинг угтсангүй, харин бүүдгэр саарал тэнгэр уйтгартай нь аргагүй дүнсийж үзэгдэв.
"Чшшшшшшшш чимээгүй- үргэлжлэл 7" цааш унших »

Банжиг гэдэг энэ их айлын үүдийг татсанаас хойш яг 10 сар өнгөрчээ. Анх блогоо нээж, хэдэн бичлэг оруулаад сэтгэгдэл бичсэн тоолонд урамшин, шимтэн дурлаж байсан үе саяхан мэт. Гэтэл бараг жил шахам хугацаа нэг л мэдэхэд нисэх мэт өнгөрчихжээ.
"Анд найзын минь мэндэлсэн өдөр" цааш унших »

Орцны хаалга хяхнан нээгдэж, бүдэгхэн гэрэлтэй харанхуй руу орохуй үзэж өнгөрүүлсэн аймшигт мөч бүхэн нүднийх нь өмнүүр жирсхийн өнгөрч нуруугаар нь хүйт даан, зүрх алдаж Мөнхийн гараас атгалаа.
"Чшшшшшшшш чимээгүй- үргэлжлэл 6" цааш унших »

Нэг найз минь гүн хордлогод ороод, улмаар яаралтай тусламж авч сэхээнд орох хэмжээндээ тулсныг дуулмагц хөлийн хурдаар жирийгээд очлоо.
"Зүрхний амин дэм" цааш унших »

Хэтэрхий ихийг мэдсэн, эс бол юу ч мэдэхгүй байгаагаасаа болоод Номингийн айдас улам нэмэгдэж, хэдий тэр эмэгтэйг хэн гэдгийг мэдсэн боловч аль 20 жилийн өмнө амь эрсэдсэн хүн байсан гэхээр яавч сүнс сүүдрээс зайлахгүй гэхээс дотор нь арзасхийн, тэр байшинг зүглэх ч хүсэл төрсөнгүй.
"Чшшшшшшшш чимээгүй- үргэлжлэл 5" цааш унших »

  -       Чи битгий буруугаар ойлгоорой. Хүсвэл би чамд хань болъё гэж хэлмээр байсан ч Мөнхийн амыг тэр үгс давсангүй уянгалаг хөгжмийн аянд бүсгүйн хацар ягааран туяарч, айх мөртлөө түүнээ ил гаргаж чадахгүй нэрэлхэн байх сэтгэл нь өхөөрдөм.
"Чшшшшшшшш чимээгүй- үргэлжлэл 4" цааш унших »

  Дүн өвлийн намуун шөнөөр орчлон ертөнц бөх нойрондоо автаж, одод хүртэл даарсандаа чичрэн байх шиг анивчих үес гудамжинд амьд амьтан нэг ч харагдахгүй, байрны урд талын тоглоомнууд ч цасанд дарагдан унтаж амрах мэт үзэгдэнэ.
"Хөөрхий" цааш унших »

        Зун байлаа. Модод ногоон навчсаараа гайхуулан сэрчигнэж, сагсууран гоёж байх цагт миний сэтгэл цэцэглэж байсан.
"Гомдол" цааш унших »

    Орой ажил тарах цагаар Номингийн ажлын гадаа Мөнх цагаа харан машиндаа хүлээж ядан сууна. Үнэндээ өнөөдөр ажлаа бараг хийгээгүй, тэртээ тэргүй ном нь гүйлгээ сайтай байгаа болохоор Мөнх одоохондоо завтай байгаа юм.
"Чшшшшшшшш чимээгүй- үргэлжлэл 3" цааш унших »

  -       Уучлаарай, би таныг түрүүн номын баяр дээр харсан юм л даа. Тэгээд хүргэж өгье гэж бодоод гэхдээ Мөнхөө толиндоо бүсгүйг хальт харснаа хирдхийн цочив. Цонхоор бодлогшрон ширтэх Номингийн хажууд цонхийсон цагаан, бие нь нэвт гэрэлтэх мэт тунгалаг, осолдолгүй бүсгүй хүн суух шиг. Үгүй энэ чинь хэзээдээ гэж гайхсан Мөнх дахин нэг хартал хэн ч байсангүй, Номин л мөнөөхөн гуниглангуй сууж үзэгдэв.
"Чшшшшшшшш чимээгүй- үргэлжлэл 2" цааш унших »