Намайг дуудаж сэрээсэн

Гэгээн өглөө сайн байна уу?

гэж хүүхдийнх шиг цангинасан хоолойгоор дуулан, нугалаастай дэрвэгэр хормойгоо сэвэлзүүлэн, чигчий хуруунаас нарийхан гадсан өндөр өсгийт дээрээ тэп тап дэгдэн үсэрсээр ажилдаа үсрэн орж ирнээ. Хоёр салаа хуваагаад толгой дээрээ боосон үс минь эвэр шиг сагсалзах нь хурдан морины гоёлж боосон дэлийг санагдуулан, бариу хувцасны цаанаас булталзах гэдэс минь уяж сойсон морь бишийг мэдэгдүүлнэ. Цаг бүртгэдэг машинд хуруугаа болгоомжтой наахуй баярлалаа гэж манай биш хэлээр хэлэхэд нь "Би харин чамд тайнк юү" гэж орилсоор ширээнийхээ ард, хар сандал дээрээ лаг хийтэл суухад тохиргоо нь алдагдсан тэр минь "бюуун" гээл намсах нь хөгжилтэй. Энэ үед тийм ч зохистой бус хувцасласан намайг дарга минь эвгүйхэн харахад би шал тоохгүй уруул өнгөлөгчөө гарган хэргээр тольдож баахан нялангаа мээсэнжрээ хамгийн түрүүнд асаанаа.

Ингэмэгц хийх ажил намайг дарж алъя гэж уухайлан нэгдэж дайрахад би дөрвөлжин хар, пиндгэр улаан хоёроо урдаа бариад "Арслан байвал алалдан тэмцэлдье" гэж шалихгүй нарийхан хоолойгоороо бархиран чарлаж, уршигт муусайн цааснуудтайгаа дээр доороо оролцон, нэхий дээл байсан бол гэрийн халаад болон сэмэрч элэгдтэл үзэлцсээр нэг мэдэхэд нар хэвийнэ. Шингэх нарны туяаг харамсалтайяа нэг харахад тэр нарны сүүлийн туяа даргын минь халзан толгой дээр ойн наадахад "Энэ бол сийрэгшил" , үгүй ээ "Энэ бол сийрэгшилтийн үр дүн" гэж бодон санаа алдана. Учир нь тэр дөнгөж гуч гарч яваа эхнэргүй ганц бие залуу билээ. Гэхдээ би түүнийг рекламдахгүй, учир нь тэр бол муухай ааштай, мугуйд зантай, мууд дээрэлхүү, надад эрэлхүү, даргад дорой байж мэдэх л хүн.

Эцсийн эцэст би өөрийнхөө тухай ярих ёстой учир, түүнийг өөрийнх нь ертөнцөд үлдээж, өөрийнхдөө эргэн ирэхэд намайг бас л ажил дарамтлан далласаар дуудсаар, араас нь хүмүүс нэхсээр шаардсаар шавдуулсаар, би зугтаасаар, гүйсээр, блоогдсоор, мартсаар, стрээстсээр, сүүлдээ нэг нүдээрээ ч үзэхээ болино. Тэгээд шууд хоёр нүдээ бүлтийлгэн хийж эхлэнэ. Ингэх нь яг л ид нойрон дундаа харанхуй шөнө босоод хаана ч нисч байж мэдэх шумуулыг алах мэт зүдэргээнтэй, ядаргаатай, ядралтай, гэхдээ дууссан хойноо баясалтай, жаргалтай. Тэгэх зуураа блооогоо байн байн эргэж тойрч, хаалга үүдийг нь онголзуулж, нэг зөөлөн хааж, ууртай үедээ савж, бичлэг нэмэх гүйж тойрч гүйж, тонгочиж харайж, уйлж унжиж, инээж хөхөрч, айж ичиж арай гэж дуусангаа үе үе тэсгэлгүй нээж хүн амьтан юм бичиж үү гэж шалгаж, бичсэн байвал уншиж, уншсан хойноо баярлаж, заримдаа уурлаж, заримдаа гомдож...Ер нь бол баярладаг гэдгээ хэлэхэд таатай байна. Гэхдээ уншчихаад таалагдаагүй байхад "чи тэнэг " гэж бичээгүй хүмүүст үнэндээ баярладаг шүү гэдгээ энэ завшаанд мэдэгдэхэд таатай байна. Тэгж хүн гомдоосноос хэлээгүй гарчуул том буян билээ.

Анх яг юуны тухай ярих гэж эхэлснээ одоо санахгүй байна. Гэхдээ гол нь бол миний мэдрэл туйлдаа хүртэл хөвчирсөнийг ойлгуулах гэсэн юм бол уу даа. Одоо бол яг л татсан нум шиг болчоод байна, нэг л хүрэхийн бол тасарч ч мэднэ, тавих гэж бодоогүй сумаа ийш тийшээ хамаа намаагүй харвачихаж ч мэднэ. Энийг мэдрэлийн ядаргаа гэнэ үү, солиорол, элийрэл, балайрал гэнэ үү таны шийдэх хэрэг. Харин яг энэ бичлэг news.mn дээр нэг мэдэхэд явж байхийм бол би хичнээн арван хүнээр хараалгана гэдгээ тодоос тод мэджийнэ. Азаар банжигийг уншигч олон  минь уужуу дотортой, өр зөөлөнтэй, тоглоом даахдаа дээд зэргийн, хошин шогийн мэдрэмж нь тултлаа хөгжсөн болохоор би санаа зовох ч үгүй нийтлэх товчийг дарах гэж байна.

Дарахаасаа өмнө юу хэлэх вэ гэхээр мэдрэлээ сайжиртал бичиж ч магад, бичкү ч байж магад. Бичкү шүү гэх гэхээр гэнэт сайхан ааш хөдлөөд, дур хүсэл оволзоод ирж нэг мэднэ. Бичнээ гээд хэлчихээр алалцах тулаандаа ялагдаад, ядраад, алжаагаад, зүдрээд, зовоод, эсвэл толгой нь хоосроод, тэнд нь бүр юм ярихаар цуурайтах хэмжээний болоод чадахгүй байж ч мэднэ. Юмыг яаж мэдэхэв гээд хаяагаа манаж хоёр үзүүртэй бичлэг хийж байгаан.

Одоо намайг дагаад дуулаарай.

Намайг дуудаж сэрээсэн гэгээн өглөө сайн байна уу? Хоолойгоо гол нь сайн цангинуулна шүү.